Obcując z ludźmi, wchodząc z nimi w relacje czy interakcje wiele się nauczyłam. W efekcie... od dawna już mniej wierzę słowom, które słyszę a bardziej wierzę emocjom czyli temu co czuję, co widzę w oczach drugiego człowieka, co słyszę w tonie jego głosu, co dostrzegam w jego postawie czy zachowaniu – bo słowa stanowią tylko ułamek tego, co dany człowiek przekazuje ... Słowa są tym co może on najłatwiej kontrolować, sfałszować i zaplanować. Natomiast towarzyszące wypowiadanym słowom mikroekspresje, ekspresja mimiczna, ton, barwa głosu - są trudne do wyreżyserownia i nie kłamią. Obserwacja mowy ciała osobnika plus nasze wewnętrzne "przeczucie" /tzw. intuicja, której nie zawsze słuchamy/ najszybciej ujawniają nam prawdziwe intencje drugiego człowieka. Pozwalają odróżniać coś co jest sztuczne, co jest tylko kreacją, od tego co jest prawdziwe. Tak już jesteśmy skonstruowani, że kiedy np. kłamiemy lub ukrywamy emocje, nasze "ciało przecieka". Słowa mogą mówić np. "nic się nie stało", ale napięte mięśnie szczęki, unikanie wzroku lub wymuszony uśmiech natychmiast zdradzają fałsz...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz